Rosyjska przyśpiewka, czyli czastuszka

ludzie grający na gitarach

Czy kiedykolwiek obiło Ci się o uszy określenie pochodzące z języka rosyjskiego, jakim jest czastuszka? Mowadieta pudełkowa dla psa tu o przyśpiewce, która jest niedługim stosunkowo utworem muzycznym, typowym dla rosyjskiej muzyki ludowej.
W głównej mierze ten rodzaj rosyjskich brzmień stał się charakterystyczny dla rosyjskiego folkloru. Wprowadzony on został w zasadzie w drugiej połowie lat siedemdziesiątych osiemnastego stulecia ale nadal obowiązuje po dziś dzień w słowniku pojęć artystycznych typowych dla Rosji. Mowa tu zwłaszcza o wyrazie czastuszka, który wprowadzony został w jednym z powszechnych rosyjskich felietonów znanego ówczesnego twórcy Uspienskiego. Chodzi o tekst 'Nowe pieśni narodowe', który wywodzi się z roku 1889. Ogólnie rzesz biorąc, w tego rodzaju artykule znajduje się mnóstwo ciekawych wierszyków.

grupa bawiących się znajomych

Mają one charakter narodowy. Wraz z biegiem czasu zaczęło powstawać wiele rozmaitych jej rodzajów, wśród których należy wspomnieć zwłaszcza miejskie pieśni oraz rymowanki ślubne. Dodatkowo, sporo tekstów poświęconych było także rymowankom typowym dla dzieci i młodzieży. Czastuszka wyróżniała się na tle wielorakich rodzajów pieśni rosyjskich przede wszystkim nawiązaniem do aktualnie panującej tematyki, a także rymem, zwięzłością oraz metaforami i rytmem. Wszystko to tworzyło specyficzny rodzaj utworu wierszowanego, ale jednocześnie melodyjnego i bardzo dźwięcznego i śpiewnego. Często była to także czysta improwizacja. Ogólnie rzecz biorąc natomiast, pod kątem etymologicznym, czastuszka stanowi nic innego jak pochodną wyrazu paplać, czyli mówić trzy po trzy czy też szybko recytować coś z pamięci.
obuwie ochronne